Accueil

Η Κομμούνα ζει !

Το έτος 2021 θα σηματοδοτήσει την 150ή επέτειο της Παρισινής Κομμούνας. Από το 1871, η ανάμνηση της εξέγερσης του παρισινού πληθυσμού κατά της κυβέρνησης, εν μέσω πολέμου ενάντια στα ενωμένα γερμανικά κράτη, δεν σταμάτησε ποτέ να τροφοδοτεί τo φαντασιακό των εξεγέρσεων ανά τον κόσμο. Σύμβολο της λαϊκής επιθυμίας για δικαιοσύνη και ελευθερία, που τα υπερασπίζεται με τα όπλα στο χέρι, η Κομμούνα δεν είναι νεκρή, ζει.

Εμείς, κάτοικοι του Παρισιού και των προαστίων του, κληρονόμοι των αγώνων για τη χειραφέτηση υπό την ηγεσία των Κομμουνάρ, καλούμε σε μαζική διαδήλωση το Σάββατο 29 Μαΐου στο Παρίσι, ώστε να τιμήσουμε αυτήν την επαναστατική στιγμή και να ζωντανέψουμε τα ιδανικά της.

Μεταξύ της 18 Μαρτίου 1871, ημέρα κατά την οποία οι Παριζιάνοι αντιτάχθηκαν στα στρατεύματα των Βερσαλλιών που είχαν έρθει να τους αφοπλίσουν, και της 28 Μαΐου 1871, όταν οι τελευταίοι μαχητές της Κομμούνας δολοφονήθηκαν από τα στρατεύματα του δημοκρατικού καθεστώτος που γεννήθηκαν από τις στάχτες της Αυτοκρατορίας, οι προσδοκίες του λαού του Παρισιού ακούστηκαν χάρη σε μια πολιτική οργάνωση βασισμένη στην άμεση δημοκρατία και την αυτοδιαχείριση.

Οι κάτοικοι του Παρισιού εφάρμοσαν μέτρα κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού : απόπειρα δημιουργίας νέας κυβέρνησης, κατάληψη κενών χώρων στέγασης, αναστολή ενοικίων και ακύρωση χρεών ενοικίασης, απαγόρευση νυκτερινής εργασίας, επίταξη των μέσων παραγωγής εγκαταλειμμένα από τα αφεντικά, αναδιοργάνωση της εργασίας, ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών, αναγνώριση της ελεύθερης ένωσης ... Το πιο ριζοσπαστικό μέτρο της Κομμούνας αποτελεί η εξόντωση του αστικού κράτους.

Η έννοια της Κομμούνας/του Δήμου, καθώς και το φαντασιακό που της αποδίδεται, εξακολουθεί να μεταφέρει ένα ισχυρό πολιτικό ιδανικό έως και σήμερα. Ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και αυτονομία : από το ZAD έως το Nuit Debout, από τις καταλήψεις των πανεπιστημίων έως τα Κίτρινα Γιλέκα, από το Chiapas έως το Rojava, η Κομμούνα παραμένει σίγουρα ζωντανή στους κοινωνικούς αγώνες και στα σύγχρονα χειραφετητικά κινήματα.

Ας μην αφήσουμε τη μνήμη της Κομμούνας στους μοντέρνους καταστηματάρχες που ταιριάζουν στην ταυτότητά της για να συνεχίσουν τον αστικό εξευγενισμό της πρωτεύουσας. Ας μην μείνουμε ικανοποιημένοι από έναν ακαδημαϊκό-πολτιστικό εορτασμό, ούτε από μια ανάβαση στο Τείχος κατευθυνόμενη από κάποια τοπικά τμήματα των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Ας παρελαύνουμε μαζικά μαζί με τις επιθυμίες μας, τα συνθήματα και τις ελπίδες μας, για τις-τους εξεγερμένες-ους του χθες και του σήμερα.

Οι κακές μέρες τελειώνουν !